“Ze noemen me vast de Heks van Haalderen…”

Dorris Vlas runt een bedrijf voor paardencoaching aan De Hoek. Haar paarden zijn geen huisdieren; ze zijn haar instrument. Ze reageren op de kleinste verandering in hun omgeving en pakken daardoor op wat mensen niet uitspreken. Rust en privacy zijn cruciaal. Dus toen Dorris hoorde dat er pal naast haar perceel een nieuwe woonwijk gebouwd zou worden, sloeg de schrik haar om het hart.

Niet afwachten

Afwachten staat niet in het woordenboek van Dorris. Ze besloot er zelf bovenop te zitten en trok regelmatig naar de bouw. Daar maakten uitvoerder Rens en projectleider Jarno namens Barli kennis met de betrokken bewoonster.

“Ik vertelde ze dat ik heus wel weet hoe het werkt”, aldus Dorris. “Jullie moeten je ding doen. Maar dit is míjn situatie. Kunnen jullie daarmee rekening houden?” Jarno en Rens luisterden. Jarno bleek bovendien een dochter te hebben die paardrijdt. Tot grote opluchting van Dorris. “Daardoor had hij affiniteit met mijn wereld. Heel fijn om dat meteen te merken.”

Kermisattractie

Toch ging het niet altijd vlekkeloos. Zo stond op een vroege ochtend een vrachtwagen stil voor Dorris’ perceel. Zwaailichten aan, het hele erf in oranje licht gehuld. “Het was net een kermisattractie”, aldus Dorris. “Een van de paarden was helemaal over de flos. Dus ik belde Rens en zei: ‘Verdomme, die wagen staat hier te loeien’. Hij maakte het meteen in orde. Daarna is het ook niet meer gebeurd.”

Dorris weet dat ze als kritisch omwonende niet altijd even makkelijk is. “Ze noemen me vast de Heks van Haalderen… Maar ik móést simpelweg voor mezelf, mijn paarden en mijn bedrijf gaan staan. Dan moet je natuurlijk nog wel de juiste mensen treffen. Die heb ik bij Barli gelukkig gevonden.”

Foto's: projectleider Jarno, uitvoerder Rens en medewerkers van Waardwonen ontvangen omwonenden voor een speciaal 'Kijkje op de bouw'. 

De buurman

Dorris’ buurman Wim Hager woont al 25 jaar aan De Hoek. Hij stond best positief tegenover de bouw, want ‘mensen moeten toch ergens wonen’. Maar dat bouwverkeer… daar was hij bang voor. Want dat zou zomaar schade kunnen aanbrengen aan zijn parkeerterrein.

Om dat te voorkomen, zette Wim zijn auto bewust langs de erfgrens. Niet fijn natuurlijk, maar Jarno reageerde begripvol. “Hij stond open voor mijn zorgen”, vertelt Wim. “We hebben afgesproken om na afloop van de bouw samen te inventariseren wat eventueel hersteld moet worden. En dat is ook gebeurd.”

Wat het verschil maakt

De persoonlijke aandacht van Barli heeft Dorris verrast. “Wat Barli vooral goed heeft gedaan, is open en duidelijk communiceren. We wisten precies wanneer de wagens kwamen, dankzij een brief. Met als extra: een reep chocolade als dank voor het begrip. Kleine dingen, maar je voelt dat je serieus wordt genomen.”

Toch zat het verschil ‘m voor Dorris nog veel meer in het constante contact. “Werd er iets verzet op de bouw? Dan belde Jarno me. En elke week mocht ik even op de bouw komen kijken. Ik begon best sceptisch, met zorgen over mijn paarden en mijn bedrijf. Maar Barli heeft de overlast zoveel mogelijk weten te beperken. Hierna volgen nog twee bouwfases, met andere partijen. Om eerlijk te zijn, hou ik daarvoor mijn hart vast. Want de lat ligt door de aanpak Barli behoorlijk hoog.”