Wonen is meer dan een huis

Joni woont al een groot deel van haar leven in gemeenschapsvormen. Samenleven, gedeelde ruimtes, mensen om je heen… het is voor haar de normaalste zaak van de wereld. Dus toen ze hoorde over nieuwbouwproject STEK en de rol van bewoners als buurtverbinders, wist ze het meteen. 

“Deze rol is me op het lijf geschreven”, zegt ze enthousiast. “Ik ben een sociaal dier en het maakt me blij om mensen samen te brengen. Dus hoe mooi is het om dat in mijn eigen wijk te mogen doen?”

Open erven

Joni woont op een open erf met tien woningen. In totaal telt STEK twaalf erven. Die openheid ervan zit in het ontwerp van de wijk ingebakken. 

Joni: “We hebben hier gedeelde tuinen, een gemeenschappelijk buurthuis, erfharten waar bewoners samenkomen… De vormgeving doet veel. Dicht op elkaar wonen kan soms uitdagend zijn, maar het nodigt vooral uit om elkaar te ontmoeten. En om bereid te zijn elkaar te voelen.”

Als buurtverbinder draagt Joni daar haar steentje aan bij. Ze woont samen met haar dochter van zes, tuiniert als een malle en heeft inmiddels een tuin vol planten en bloemen. Die passie deelt ze graag. 

“Mensen kloppen bij me aan met vragen over hun tuintje. Dan help ik ze op weg. Soms zijn er ook themamiddagen in het buurthuis. Daar wijs ik mijn medebewoners dan op. In een nieuwbouwwijk is eenzaamheid soms namelijk een serieus probleem. Eén contactmomentje kan iemand dan al verder helpen.”

Verbonden

Ze vertelt over Zeynep, een Turkse buurvrouw die via een berichtje in de groepsapp ineens haar plek vond in de wijk. Joni had carnavalskleding nodig voor haar dochter. Zeynep reageerde: ze had wel wat liggen. 

“Ik werd uitgenodigd voor thee en zelfgemaakte cake”, aldus Joni. “Daar vertelde ik haar over een haak- en breimiddag in het buurthuis. Kom gewoon eens langs, zei ik. Dat deed ze. Sindsdien is Zeynep veel meer verbonden met de andere bewoners. Mooi toch? Zo simpel kan het zijn.”

De combinatie van bewoner én vrijwillige verbinder werkt perfect voor Joni. “Elke buurtverbinder op STEK geeft zelf invulling aan zijn of haar rol”, legt ze uit. “Op elk erf woont er één. Met z’n twaalven zijn we de aanjagers van het gemeenschapsgevoel op STEK. Als enkele mensen in beweging komen, zie je dat de rest vaak vanzelf volgt. Zie ons dus maar als de fire starters.”

Goede flow

Dat buurtgevoel ontstaat niet vanzelf, weet Joni. Sommige bewoners hebben tijd nodig om te landen. “Uiteindelijk valt of staat het bij mensen die meedoen. Als buurtverbinder kunnen we wel voorzetjes geven, maar mensen moeten ze zelf inkoppen.” 

Toch ziet ze al hoe de wijk opbloeit. Er is een warme, actieve kern. Met daaromheen een brede ring van bewoners die graag meedoen als er iets te doen is. “Op de meeste erven komt het buurtgevoel al lekker van de grond. We zitten in een goede flow.”