“Ik stap met een trots gevoel uit de trein”
Na 23 jaar neemt directeur Robert van der Doelen (50) afscheid van Barli. Voor veel woningcorporaties, ontwikkelaars, gemeenten, leveranciers en medewerkers is hij al jaren een vertrouwd gezicht. En als geen ander heeft hij Barli zien groeien van een kleine speler in Schaijk naar een stevige naam in de modulaire woningbouw. En nu? Nu vindt hij het tijd om zélf weer eens opnieuw te beginnen.
Weet je nog hoe je allereerste gesprek bij Barli verliep?
“Nog heel goed, haha. Ik werkte destijds in de IT-wereld, bij een groot beursgenoteerd bedrijf. Prima baan, maar ik voelde dat ik iets anders wilde ervaren. Ik wilde dichter op een tastbaar product zitten. Via een advertentie kwam ik Barli tegen: klein bedrijf, totaal andere wereld. Ik kwam er binnen in pak. Véél te netjes toen ik Peter Peters en Bart Cuijten zag zitten. Andries Peters was toen net bij Barli begonnen en zat er ook. Stond ik daar te kijken in mijn nette pak... Maar de sfeer beviel me meteen. Open, direct en normaal. Dat sprak me aan.”
Je kreeg de baan. Wat trof je aan toen je begon?
“Een club van elf mensen. Commercieel stond er nog niet veel. Ik kreeg een Gouden Gids, kladblok en een Nokia 3310. En succes ermee! Ik begon met brochures maken, regio’s in kaart brengen, bellen, langsgaan, kansen zoeken. Ondernemen in loondienst, zo voelde het wel. Andries en ik kregen veel vertrouwen. Soms werkte iets, soms niet. Maar we leerden supersnel.”
Wanneer voelde je: hier kan iets moois ontstaan?
“Vooral na onze verhuizing van Schaijk naar Uden in 2007. Dat was echt een moment. Daar kregen we onze eigen plek, letterlijk en figuurlijk los van het bouwbedrijf. En er werd geïnvesteerd. Dan voel je ook verantwoordelijkheid. In 2015 kwam een nog grotere beweging. De woningmarkt veranderde en er was behoefte aan snelheid, kwaliteit en slimme oplossingen. Met onze modulaire woningen hadden we een product dat daar perfect bij paste. Toen zijn we bewuster de woningbouw ingegaan.”
Hoe kreeg Barli toen partijen mee?
“Vooral door ons product te laten zien. Corporaties en ontwikkelaars zijn kritisch. Dat moeten ze ook zijn. In mijn overtuiging moet je daarom niet alleen vertellen wat je kunt en doet, maar het laten ervaren en waarmaken. We hebben een voorbeeldwoning op ons terrein gezet en mensen uitgenodigd. Gewoon om een kijkje te komen nemen. Dat heeft flink geholpen om Barli – én de modulaire woningbouw – voor een breder publiek op de kaart te zetten.”
Waar ben je het meest trots op?
“Op de ontwikkeling van het bedrijf. Ooit waren we een partij waar weinig mensen naar keken. Nu zijn we een serieuze gesprekspartner in een markt die ertoe doet. Mensen denken daar misschien makkelijk over, omdat ze alleen het huidige Barli kennen. Maar als je het begin hebt meegemaakt, weet je hoe groot dat verschil is. Ook ben ik trots op de mensen: groei maak je nooit alleen.”
Welke momenten blijven je het meest bij?
“Heb je even?! Want dat zijn er veel. Het bezoek van Koning Willem-Alexander in 2022 natuurlijk. Qua externe waarde, maar ook intern deed het veel. En wat ook zeker blijft hangen, zijn de bijzondere projecten die we gerealiseerd hebben. De studentenwoningen in Wageningen, de vakantieparken waar we succesvol zijn ingestapt... En natuurlijk de grote projecten van de laatste jaren, zoals De Stip, STEK en Juf Nienke. Opdrachten waarvan we vroeger dachten: zou dat ons óóit lukken? Het antwoord is ‘ja’. Daar zijn we als ‘dat kleine clubje van toen’ toch maar mooi in geslaagd.”
Aan mooie herinneringen dus geen gebrek. Waarom vertrek je eigenlijk?
“Ik denk al langer over iets nieuws. Ik wil weer een nieuw avontuur aangaan. Een vertrekmoment is nooit perfect, dat bestaat niet. Ik heb alle vertrouwen in een mooie toekomst voor Barli. Er staat een bedrijf met een goede naam en veel kwaliteit. En we zijn actief in een markt die meer dan openstaat voor ons product. Dan kun je met een goed gevoel loslaten. In 2003 stapte ik op een trein zonder te weten waar die heen zou gaan. Nu voelt het alsof ik uitstap. Even op het perron staan en ontdekken welke trein hierna langskomt.”
Weet je al wat dat volgende hoofdstuk wordt?
“Nee. En dat vind ik eigenlijk ook wel mooi. Misschien wordt het iets in een bekende omgeving. Misschien juist iets totaal anders, zoals destijds toen ik de overstap naar Barli maakte. Mijn gevoel is allesbepalend. Ik ben 50. Als ik nog eens iets anders wil, dan voelt dit als het juiste moment.”
“De betrokkenheid bij Barli is groot. We zetten samen de schouders eronder en weten dat ons werk ertoe doet!”
Wat vind jij het allerbelangrijkste dat anderen voelen als ze samenwerken met Barli?
“Dat we betrouwbaar zijn. Dat we afspraken serieus nemen. En dat we naast je blijven staan, ook als het lastig wordt. Goede samenwerkingen laten zich vaak juist zien op momenten dat het spannend wordt. Dan merk je met wie je aan tafel zit.”
Wat maakt Barli volgens jou bijzonder?
“De nuchterheid. We doen ons niet anders of groter voor dan we zijn. Ik zou ook niet weten waarom je dat zou doen. Mensen weten hier precies wat ze aan elkaar hebben. En ook onze betrokkenheid is groot. We zetten er samen de schouders onder en weten dat ons werk ertoe doet. Dat geeft energie.”
Wat hoop je dat mensen later zeggen over jouw jaren bij Barli?
“Dat ik succesvol heb meegebouwd aan het mooie bedrijf dat er nu staat. Dat ik er altijd met volle inzet heb gezeten. En dat ik veel over had voor Barli. Ik stap met een trots gevoel uit de trein en ben benieuwd waar de nieuwe trein me brengt. Maar de Blue Army blijft me altijd dierbaar.”
Meer nieuws
Bekijk het overzicht
